هيچ کس اشکي براي ما نريخت / هر که با ما بود از ما مي گريخت
چندروزي هست حالم ديدنيست / حال من از اين و آن پرسيدنيست
گاه بر روي زمين زل مي زنم/ گاه بر حافظ تفاءل مي زنم
حافظ ديوانه فالم را گرفت / يک غزل آمد که حالم را گرفت
ما زياران چشم ياري داشتيم *** خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم
